Wierzyciel w sporze z bankiem o zwolnienie spod egzekucji rzeczy dłużnika uprzednio przewłaszczonych na bank

October 30, 2017

Jak wierzyciel może się bronić przed bankiem w postępowaniu o zwolnienie spod egzekucji przedmiotów zajętych przez komornika na rzecz tego wierzyciela, w sytuacji gdy uprzednio dłużnik tego wierzyciela zawarł z tym bankiem umowę przeniesienia prawa własności (przewłaszczenia) tych zajętych rzeczy?

 

Przyjmijmy następujący stan faktyczny. Wierzyciel „A” udzielił dłużnikowi „B” pożyczki. Na zabezpieczenie roszczeń wynikających z umowy dłużnik wystawił weksel własny in blanco. Zgodnie z treścią deklaracji wekslowej spisanej na odwrocie weksla, w przypadku nieuregulowania zobowiązania przez pozwanego we wskazanym wyżej terminie, weksel miał stać się podstawą do wystąpienia na drogę sądową celem wydania nakazu zapłaty. Termin zwrotu pożyczki minął, wierzyciel wezwał dłużnika do zapłaty wymagalnej kwoty, jednak bezskutecznie. Wierzyciel wystąpił na drogę postępowania sądowego. Po złożeniu pozwu i uzyskaniu nakazu zapłaty wszczęte zostało postępowanie egzekucyjne. Ruchomości dłużnika zostały zajęte przez komornika. W tym czasie wierzyciel A otrzymał pozew z powództwa banku o zwolnienie zajętych przedmiotów spod egzekucji. Bank wskazał, że zajęte ruchomości (opisane w protokole zajęcia ruchomości) stanowią przedmiot umowy przewłaszczenia - Umowy o przeniesienie prawa własności rzeczy oznaczonych co do gatunku, zawartej pomiędzy dłużnikiem B a bankiem. Przedmioty te zostały przewłaszczone jako zabezpieczenie umowy kredytu. Umowa przewłaszczenia została zawarta już po zawarciu z wierzycielem umowy pożyczki a przed jej zwrotem.

 

Może istnieć podejrzenie, że dłużnik „B” kierując się chęcią udaremnienia zaspokojenie swojego wierzyciela A (uniemożliwieniem egzekucji) zaciągnął kredyt a w ramach zabezpieczenia umowy kredytu, przewłaszczył przedmiotowe ruchomości na Bank.

 

Co w takiej sytuacji może zrobić wierzyciel A?

 

Rozwiązaniem jest podniesienie przez wierzyciela „A” na mocy przepisu art. 531 k.c. zarzutu bezskuteczności względem wierzyciela A czynności prawnej tj. zawarcia między dłużnikiem a bankiem umowy o przeniesienie prawa własności (przewłaszczenia) rzeczy, jako dokonanej z pokrzywdzeniem wierzyciela „A” na skutek której bank uzyskał korzyść majątkową a dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela, a bank o tym wiedział lub przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć.

 

Stosownie do treści przepisu art. 527 ustawy - Kodeks cywilny: § 1. Gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną w stosunku do niego, jeżeli dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, a osoba trzecia o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć. § 2. Czynność prawna dłużnika jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, jeżeli wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności. § 3. Jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli uzyskała korzyść majątkową osoba będąca w bliskim z nim stosunku, domniemywa się, że osoba ta wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. § 4. Jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli korzyść majątkową uzyskał przedsiębiorca pozostający z dłużnikiem w stałych stosunkach gospodarczych, domniemywa się, że było mu wiadome, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli.

Zgodnie z treścią przepisu art.  530 ustawy - Kodeks cywilny, przepisy artykułów poprzedzających stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy dłużnik działał w zamiarze pokrzywdzenia przyszłych wierzycieli. Jeżeli jednak osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową odpłatnie, wierzyciel może żądać uznania czynności za bezskuteczną tylko wtedy, gdy osoba trzecia o zamiarze dłużnika wiedziała.

 

Zgodnie zaś z treścią przepisu art.  531 kc §  1.  Uznanie za bezskuteczną czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli następuje w drodze powództwa lub zarzutu przeciwko osobie trzeciej, która wskutek tej czynności uzyskała korzyść majątkową.

 

Mając na uwadze powyższe przesłanki, podnosząc taki zarzut Wierzyciel powinien wykazać, że:

 

- czynność prawna dłużnika została dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli,

 

- wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności,

 

- dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela (np. dłużnik miał rozeznanie co do tego, że w następstwie dokonanej przezeń czynności ucierpi materialny interes wierzyciela, poprzez wyzbycie się w całości lub w części majątku nadającego się do egzekucji), a bank (osoba trzecia) o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć (np. argumentem jest, że bank jest instytucją zaufania publicznego, jest od niego wymagana szczególna staranność przy czynnościach prawnych w szczególności przy weryfikacji zdolności kredytowej kredytobiorcy, umowa przewłaszczenia stanowić miała zabezpieczenie kredytu udzielonego przewłaszczającemu, zapewne więc bank badał dokładnie sytuację finansową dłużnika).

Please reload

Wyróżnione posty

Kancelaria zadbała o Walny Zjazd PZN

July 3, 2017

1/2
Please reload

Ostatnie posty

March 12, 2017

March 12, 2017

Please reload

Archiwum
Please reload

Wyszukaj wg tagów
Please reload

KONTAKT​

 

Kancelaria Radców Prawnych

Kozłowski, Pisarkiewicz-Firek Sp.j.


ul. Grodzka 60, 31–044 Kraków

tel. +48 (12) 421 93 47 
fax +48 (12) 398 37 88 

 

kancelaria@kancelaria.pl

© 2019 Kancelaria Radców Prawnych Kozłowski, Pisarkiewicz-Firek, Sp.j.